Ciepło kojarzy nam się z tym, co na zewnątrz. A przecież ciepło to także to, co nosimy w środku. Na stan ciepła składają się więc dobre i pozytywne emocje, którymi karmimy naszą duszę. Warto więc dbać o siebie i nie dopuścić do utraty ciepła. Ja noszę miękkie, pastelowe sweterki - tylko zimą mają one rację bytu. Zazwyczaj otulam się nimi, jak ulubionym zapachem perfum. Pamiętam też o ochronnym kremie na twarz i dłonie, a odkąd rozjaśniłam włosy - także o odżywce. To małe abc mojej zimowej pielęgnacji. A co robię, aby wzmocnić się od wewnątrz? Do kawy dodaję przyprawy do korzennych pierniczków, bo ma w swoim składzie cynamon i jeszcze inne składniki, które rozgrzewają. A do herbaty - to już standard - goździki. To coś dla ciała, a co dla ducha? Otóż książki, które dosłownie pochłaniam w dużym tempie. Zwykle lektura jednej książki zajmuje mi kilka dni, w wolnych chwilach, między kolejnymi obowiązkami, jak sprzątanie, pranie, czy zakupy i pomoc Mamie przy obiedzie. Lubię - ale o tym już wspominałam - wyprawy do biblioteki, bo są one zawsze dużym przeżyciem. Bo już wiem, że kiedy wrócę zmarznięta do domu, ogrzeję się i otworzę kolejną książkę, która pochłonie mnie bez reszty. Myślę też trochę o Tobie, a nawet trochę więcej. Co robisz, czy jesteś zdrowy i szczęśliwy. Bo ja jestem, kiedy do mnie ,,przychodzisz". Kiedy zostawiasz kilka słów, świadczących o tym, że nadal ze mną jesteś. Choć nie mogę Cię dotknąć, to wówczas czytając to - odżywam. Moje serce szybciej bije, niezbicie świadcząc o tym, że to właśnie miłość. Nie zaprzeczysz, prawda? Więc nadal bądźmy sobą, i dla siebie: ciepłem, oparciem, poczuciem bezpieczeństwa i ciszą. A czasem kojącą melodią. Kocham Cię i nigdy nie przestanie bić dla Ciebie moje serce. Tak skłonne do wzruszeń. Bądźmy dla siebie ukojeniem. Zaprzeczeniem tęsknoty.
,, - Jesteś człowiekiem, a zakochanie stanowi tego nieodłączną część, może jest nawet najbardziej ludzką rzeczą, do jakiej człowiek jest zdolny, ponieważ ujawnia, że jesteś zdolny do miłości. A to najwspanialsza rzecz w przypadku każdego człowieka".
,, - Muszę nauczyć się doceniać chwile. Te złe, które kształtują nas jako człowieka, i te piękne, które ozdabiają nasze dusze".
,, - Warto kolekcjonować w sercu dobre momenty, nie tak często los nas nimi raczy. A ten zachowam na chłodne, samotne wieczory".
I tak, ukołysana nadzieją na lepsze jutro, odpłynęłam łagodnie do krainy snów.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz