piątek, 14 lutego 2025

W głównym nurcie zdarzeń

 ,,Życie nauczyło mnie czegoś ważnego: nigdy nie przepraszaj za swoje uczucia. Masz prawo postrzegać świat po swojemu i odczuwać związane z tym emocje". - Agata Przybyłek.

***

Mam wrażenie Zenku, że Życie właśnie nas dwoje rzuciło na głęboką wodę. Jak tego zimorodka z Twojego zdjęcia. Jakby Ktoś niewidzialną ręką skierował nas ku sobie. I my się uratujemy nawzajem. Uratuje nas Miłość, którą mamy w sobie. Ty mnie hojnie obdarowałeś kochany. A ja nie pozostałam Ci dłużna. Dałam jak najwięcej z siebie. Na tyle, ile mogłam. Czasem myślę sobie - tak na marginesie - że ten niezmierzony Ocean szczęścia nigdy się nie skończy. A my będziemy z niego czerpać siły witalne każdego dnia, nie tylko w Walentynki. 

W spektaklu Życie to my odgrywamy główne role. Zakochani. Zapatrzeni. Zasłuchani. Mogłabym Zenku słuchać Twojego łagodnego głosu codziennie. Chciałabym Cię ucałować za ten świat, który przede mną roztaczasz. Za te cuda, które dla mnie tworzysz. Za te klejnoty, które lśnią własnym, delikatnym światłem. W nich odbite nasze uśmiechnięte twarze - jak w lustrze, w którym przeglądają się zakochani. Wydawać by się mogło, że świata poza sobą nie widzą. Lecz ta nasza Miłość polega na tym, że patrzymy razem w tym samym kierunku. W kierunku Marzeń.

Moje marzenie już się spełniło. Te najpiękniejsze. Kocham Cię najmocniej na kuli ziemskiej. Bo kocham to Życie... Co jeszcze się wydarzy? Tego nie wiemy. I to jest najpiękniejsze w całej tej historii. Zapisanej złotymi zgłoskami. W księdze zdarzeń. Nie możemy zajrzeć na ostatnią stronę. Możemy tylko przeżywać to Życie najczulej jak potrafimy. Stronica za stronicą... 

Moje uczucia do Ciebie nigdy się nie zmienią. Nie zmieni ich Życie. Nie ugasi czas. Czasem są koloru bladoniebieskiego, czasem w pastelowej czerwieni płoną nikłym płomykiem. Wzniecamy go naszą Rozmową. Słowami których nie sposób spamiętać, było ich tyle... Tyle, aż do utraty tchu. Ja jednak je pamiętam, każde słowo. Przeżywam minuta po minucie, jeszcze raz, na nowo. Są mi potrzebne do Życia, jak powietrze. Jak Słońce nad naszym zaczarowanym ogrodem. Gdzie możemy odpocząć i ukoić tęsknotę, za swoją obecnością. Nim nauczymy się siebie na pamięć. Ja już Cię znam i powierzyłam Ci swoje serce, pełne tęsknoty, nieraz smutku, a czasem lęku. Jednak ono cały czas bije... Dla Ciebie. 

PS To, co dzieje się w naszych sercach TERAZ jest najważniejsze. 

Czekasz na tę jedną chwilę, serce jak szalone bije - wiem że czujesz tak jak ja... 

PS2 Jeśli ma się ciepłe myśli, to można przetrwać największe mrozy. 

PS3 To nie Walentynki czynią c u d a, tylko człowiek, który kocha. 

Kochajmy tak, jakby jutro miał skończyć się ten świat. Szkoda, że nie ma Cię obok...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz