,,Brakuje mi Twoich opowieści. Twoich pragnień. Twoich smutków. Twoich marzeń. Twojego żartobliwego sarkazmu. Twojej nieoczywistej życzliwości dla innych ludzi. Twojego bystrego umysłu. Twoich trzeźwych i celnych obserwacji. Brakuje mi wszystkiego Twojego.
Cisza nie służy miłości. Nie da się nakarmić uczuć samą tęsknotą".
K. Franus: ,,Osobni".
***
Kupiłam dziś nowe okulary korekcyjne do czytania, w aptece, i teraz mogę znów powrócić do lektury książek ulubionych pisarek. ,,Osobni" - to nie był oczywisty wybór. Sięgając po nią nie sądziłam nawet, jak wiele będzie miała odniesień do mojej sytuacji życiowej. Odnalazłam tam prawdziwą kopalnię mądrości, ja - która znalazłam się na życiowym zakręcie.
Odkąd Cię nie ma, wszystko jest jakby inne. Odrobinę nieostre i rozmyte, bez smaku i zapachu. Myślałam, że między nami będzie inaczej; że nie przeszkodzi nam odległość, ani różnica wieku. Przecież jesteśmy tak podobni! I podobnie odczuwamy świat; bardziej, intensywniej. Tak dobrze nam się rozmawiało. Tylko gdzieś się pogubiliśmy i zgubiliśmy do siebie drogę.
A przecież od serca do serca wiedzie najkrótsza droga! Warto się nad tym zastanowić. Warto się znów odnaleźć. Prawda? To byłaby wielka szkoda zaprzepaścić takiej miłości... Wszak nie zdarza się ona często.
***
Znów jest ciepło, iście letnia pogoda! Znów noszę letnie sukienki i klapki. I znów wyruszam na częste wyprawy po radość. Chcę nasycić oczy tą zielenią, która jeszcze została. Chcę znowu pisać i zagłębić się w świat uczuć, prowadzona przez Ciebie za rękę. I chcę znów kochać, miłością świeżą i pierwszą. Czy będzie mi to dane, tego nigdy nie można być pewnym na samym początku drogi, ale warto poszukiwać i odnajdywać dobre rozwiązania dla nas wszystkich.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz