191 post o uczuciach

 ,,Wiesz, chciałabym pójść z tobą na spacer. Taki zwyczajny spacer. Ty wybrałbyś miejsce.

Chciałabym, żebyśmy ze sobą pogadali, tak jak kiedyś potrafiliśmy rozmawiać. Bo potrafiliśmy... Godzinami gadaliśmy o życiu, o tym, że ja nie lubią świątecznych dekoracji, a ty nagminnie kupujesz wszystkie bombki i bombeczki, gwiazdy i gwiazdeczki.

Z fajnym facetem mogę gadać o wszystkim. Wiesz, marzy mi się, abyś do mnie nocą napisał... Że czekasz na mnie tuż za zakrętem. 

Ponoć to niemożliwe, żeby cofnąć czas, ale gdybyśmy się oboje tak mocno postarali...".

- G. Gargaś: ,,Wiem, co czujesz".

***

Wiem, co czujesz - ta powieść na dobre przylgnęła do mojego serca, tak skłonnego do wzruszeń. Tak właściwie, to nieustannie się wzruszam, a najbardziej Twoim powrotem. Czasem jedno serduszko znaczy więcej niż tysiąc słów. Choć nic nie zastąpi rozmowy.

Nie wiem, co wydarzyło się w Twoim życiu, ale cieszę się, że jesteś, że czytasz, że kochasz... Tak sądzę. I chociaż nie umiem tak ładnie pisać, to powiem z całym przekonaniem, że nadal jesteś mi bliski, a Twoje krajobrazy nieustannie budzą mnie i mój zachwyt.

Kiedy to minęło, ten czas odosobnienia i czekania na lepszy moment w życiu? Ja też tak mam, że czekam na to, aż rozproszy się mgła i pozwoli mi spojrzeć w przyszłość. A tam nieśmiało rysuje się słońce. Oby zawsze już świeciło dla Ciebie, dla nas...

191 postów już napisałam, rozpędzona siłą wspomnień. Bo to wszystko, co mam. Oby stały się rzeczywistością, aby się spełniły. Choć cząstka z nich. Wszak słowa mają magiczną moc. Warto pisać. Teraz to wiem. Gdyby dzisiaj ktoś zapytał mnie, który post jest moim ulubionym, odpowiedziałabym, że ten, który aktualnie piszę.