,,Oswajanie się z drugim człowiekiem to proces subtelny i stopniowy. Początkowo jest tylko rozmową, wspólnym śmiechem, przypadkowym dotykiem. Ale każde kolejne spotkanie, każde słowo - to wypowiedziane i to zachowane dla siebie - przesuwa granicę, pozwala coraz bardziej zbliżyć się do siebie. Z początku wszystko wydaje się dość powierzchowne, opiera się na neutralnych fundamentach, jakby obie dusze próbowały ocenić, czy mogą sobie ufać.
Z czasem zaczynają pojawiać się drobne pęknięcia, jak szczeliny w murze, przez które wpada światło. To ten moment, kiedy spojrzenie zdradza coś więcej niż zwykłe zainteresowanie, gdy śmiech staje się szczerszy, a rozmowa odważniejsza.
Zaufanie nie przychodzi nagle, ono potrzebuje czasu, cierpliwości i uważności. Dochodzi do pierwszego podzielenia się sekretnym wspomnieniem, głośnego nazwania własnych lęków. Nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego procesu. Czasami patrzymy wstecz i dopiero wtedy dostrzegamy, jak bardzo się otworzyliśmy i jak daleko znaleźliśmy się od miejsca, w którym zaczynaliśmy".
- Natasza Socha: ,,Świąteczna mozaika".
***
Jestem już w połowie książki i natrafiłam na ten - jak wiele mówiący - cytat. Zapisałam go, aby nie zapomnieć, bo to jakże mądre i prawdziwe słowa. Dlatego chciałam podzielić się nimi z Tobą.
W naszym przypadku było dokładnie tak samo, a dzisiaj jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi. Napisałam tak celowo, bo miłość nie pojawiła się od razu, znikąd. Teraz zdaję sobie sprawę z tego, jak bardzo Cię pokochałam... Jak jesteś mi bliski... Charakterem podobny i sposobem bycia. Delikatny, uważny. Tak niesłychanie ciepły. Jak ten promyk słońca, który trafia wprost do serca, tak spragnionego czułości.
Jak bardzo otworzyłam się przed Tobą, że to aż mnie samą zaskakuje. Że chcę opowiadać Ci o wszystkim, co jest mi bliskie. Co mnie bawi, a co wzrusza. Co napełnia mnie niepokojem. Wówczas Ty wkraczasz, jednym spojrzeniem, jednym słowem odganiasz chmury niepewności. Aż otworzy się przed nami cały ocean miłości...
***
Cudowne są takie dni, w których można w całości oddać się swojej największej pasji. Niespiesznie pić poranną kawę, niespiesznie się ubierać i wszystko odczuwać bardziej. Kiedy robimy to, co kochamy najbardziej - to czas płynie zupełnie inaczej, wolniej... Życie ma wspaniały zapach i smak. Ukryty w tysiącach i jednej zwykłych spraw.
,,To, co widzimy na niebie, to wcale nie są gwiazdy, tylko małe dziurki, przez które podglądają nas ci, których kochaliśmy, i błyszczą z daleka, żeby dać nam znać, że są szczęśliwi".
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz