,,Mówisz, że kochasz deszcz, a rozkładasz parasolkę, gdy zaczyna padać.
Mówisz, że kochasz słońce, a chowasz się w cieniu, gdy zaczyna świecić.
Mówisz, że kochasz wiatr, a zamykasz okno, gdy zaczyna wiać.
Właśnie dlatego boję się, kiedy mówisz, że mnie kochasz".
- W. Shakespeare
Boję się troszkę tego uczucia, które zaistniało między nami. Ale jeszcze bardziej boję się samotności. To takie miłe uczucie, choć zawładnęło całym moim sercem. Moje serce jest takie spokojne, więc może nie ma się czego bać? I tak jak inni, śmiało chwytać dzień i czerpać z niego to, co najlepsze. Jednak ja wolę odsunąć się w cień i tak z ukrycia obserwować świat, a czasem zapisać jeszcze jakąś dobrą myśl, zaczerpniętą z Internetu, albo z własnych przemyśleń. Tak mało jednak wiem o świecie, więc zagłębiam się w swój tajemniczy, mały świat. Dziś ma on odcienie szarości, co nie oznacza wcale, że jest szary. Nie, on mieni się całą tęczą barw, a ja - choć tak nieśmiała - chcę kochać, pragnąć, chcę żyć... i z Tobą, sobą też być. Wśród ludzi, w życiu, na kartach pamiętnika, który zachowa wszystko to, co jest dla mnie ważne. Ty jesteś ważny Zenku i uczucia, które we mnie budzisz. Wydawać by się mogło, że narodziłam się na nowo, odkąd poznałam Ciebie. Nie sądziłam, że tak będzie, że znowu Kogoś pokocham, tak się jednak stało. I nagle zauważyłam w sobie daleko idącą przemianę... tak, zauważyłam w lustrze swoją uśmiechniętą twarz. Odkąd jesteś, znowu mam ochotę tańczyć, śpiewać, śmiać się i płakać z tęsknoty za Tobą. Witaj więc w moim świecie na nowo. Bo kiedy mówisz mi, że mnie kochasz, to u mych ramion rosną skrzydła, które poderwą mnie do lotu... aby piękniej żyć, marzyć i śnić.
Ja też Cię kocham, więc jestem. I kiedy utulasz mnie do snu, to już wiem, że zasnę dziś spokojnym, głębokim snem. Takim bez snów. I obudzę się już w całkiem innej rzeczywistości, przy Tobie. Twój uśmiech tak wiele mi powie. I tak jak dzień bez uśmiechu jest dniem straconym, tak dzień bez pisania też taki jest.
Wiosenny walc 🎶
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz