miłość przyjdzie, a wtedy...

miłość przyjdzie
a gdy miłość przyjdzie
miłość cię obejmie
miłość zawoła cię po imieniu
i się rozpłyniesz
czasami jednak
miłość cię zrani ale
nigdy umyślnie
miłość nie będzie grała w gierki
bo miłość wie że życie
już i tak jest ciężkie

Rupi Kaur

Tak bardzo polubiłam poezję Rupi Kaur. Przywodzi na myśl piękne wspomnienia i mam nieodparte wrażenie, że jest nam razem po drodze. Zawsze znajdę w niej odniesienie do mojej sytuacji. 

To prawda, że ostatnio dużo piszę, ale to dlatego, że tęsknię. A dzisiaj ta tęsknota jest jakby mniejsza, bo porozmawialiśmy sobie szczerze i wymieniliśmy spostrzeżeniami. Doszliśmy do jednego wniosku i z tym się zgadzamy, że szkoda nas. Mogliśmy bowiem być tak blisko, jednak widocznie Bóg miał co do nas inne plany. Nie musisz być bliżej, bo ja i tak widzę Twój uśmiech. A on daje mi siłę i motywację do pisania. Może przyjdziesz tu i zrozumiesz moją myśl, że niezależnie od odległości możemy być razem.

Co nie oznacza, że nie chciałabym Cię dotknąć, chciałabym. Taka bliskość jest jednak poza naszym zasięgiem. Tak bardzo mnie intrygujesz i inspirujesz. Tak bardzo zachwycasz, chwytasz za serce - a czym, to oboje doskonale wiemy, że otwartym umysłem i sercem. A otwarte serce jest zaproszeniem do przyjaźni.

Może najpierw musi istnieć przyjaźń, aby mogła zaistnieć miłość? W naszym przypadku tak było. Najpierw zobaczyłam dobre ręce, uśmiech, a później dobre serce. I może znów się powtarzam, ale powiem to jeszcze raz, że zachwyca mnie wszystko to, co robisz; Twój zapał do pracy, Twoja miłość do przyrody, no i miłość do mnie.

Tak wiele Ci zawdzięczam, teraz akceptuję siebie, wiem że coś znaczę w tym wielkim świecie. Ty zdobywasz las, to Twoje miejsce na ziemi. Moje miejsce jest wśród łąk i pól, za którymi tęsknię. Ale najbardziej tęsknię za Tobą.

Wyobrażam sobie nieraz, że podróżujemy razem przez wielki świat zwany życiem. Że mijamy znajome zakątki i trzymamy się za ręce. Że uśmiechamy się do siebie. Że jesteśmy tu tylko my, choć na chwilę. 

,,Na chwilę tu jestem i tylko na chwilę,
co dalsze, przeoczę, a resztę pomylę.
Nie zdążę wszystkiego odróżnić od próżni.
Pogubię te bratki w pośpiechu podróżnym.
Już choćby najmniejszy - szalony wydatek:
fatyga łodygi i listek, i płatek
raz jeden w przestrzeni, od nigdy, na oślep,
wzgardliwie dokładny i kruchy wyniośle".

W. Szymborska

Ale my rozumiemy przyrodę i doceniamy jej piękno. Rozumiemy siebie, a to już wiele. Mamy siebie, a to już jest naszą siłą i stawia nas na wygranej pozycji. Kocham Cię Zenku.

Witaj 🎶 w moim świecie.

,,Witaj, to znowu ja!
Witaj, jak się masz?
Wydaje mi się, że minęło tyle czasu
Daleko od domu myślałem o tobie

Zbyt dużo przebyłem drogi
Czuję się zmęczony
Zrób mi dobrej kawy
Mam ci do opowiedzenia historię

Był raz ktoś
Ktoś kogo dobrze znasz
Wyjechał bardzo daleko
Zgubił się i odnalazł

(...)

Wiesz, bardzo się zmieniłem
Wiele marzyłem
O tobie, o mnie, o nas
Marzeniami szalonymi, ale byłem szalony

Nie masz mi nic więcej do powiedzenia
Nie jestem niczym innym jak wspomnieniem
Być może nie do końca złym
Nigdy więcej ci tego nie powiem

(...)".

Joe Dassin

Czasem słowa znanych piosenek mówią nam tak wiele, jeśli się nad nimi głębiej zastanowimy. A ja uwielbiam J. Dassina. Zachęcam Cię Zenku, posłuchaj.

A Ty? Jesteś dla mnie taką perełką w życiowym oceanie piękna. Jedyną i niepowtarzalną. Lśniącą swoim naturalnym blaskiem, być może jeszcze nie odkrytą tajemnicą.

nie zapomnij, że
gdzieś pomiędzy
cześć a pożegnaniem,
była miłość,
tyle miłości

Rupi Kaur

Niepokonani 🎶

,,Zwycięzcami w miłości są pokonani przez miłość".

Napisałam dziś pod Twoim zdjęciem: ,,piękny, kojący widok". Ale piękny, to za mało, on jest cudowny, niesamowity i wspaniały. Ujmuje swym spokojem, ciepłem i delikatnością. Pewnie jeszcze nie raz do niego wrócę, aby zanurzyć się w Twoim świecie, pełnym serca i światła. To światełko mnie dziś zaprowadzi do Ciebie. Do mojego szczęścia. Wprost przed Twoje zdumione oczy; może i ja nieraz Cię jeszcze zaskoczę. A Ty? Cudownie chwytasz chwilę, jak Czarodziej. To chwile złapane i zatrzymane. I mam wrażenie, że to nasze chwile, w blasku budzącego się pomału słońca. Ta droga nie ma końca. Bo: 

,,Żaden dzień się nie powtórzy, nie ma dwóch podobnych nocy, dwóch tych samych pocałunków, dwóch jednakich spojrzeń w oczy". 

W. Szymborska

A ja? Tak łatwo się wzruszam...